ការ​ដឹក​នាំនិង​ចាប់​ផ្តើម​​បាតុកម្ម​

នៅ​ចំណុច​បឋមបំផុត​នៃ​បាតុកម្ម​ គេ​គួរ​ចាប់​ផ្តើម​យុទ្ធនាការ​ដោយ​ឡែកៗ​ពី​គ្នា​​និង​មាន​គោល​​ដៅ​ផ្សេងៗ​គ្នា​ ធ្វើ​ឡើង​បន្ត​បន្ទាប់​ឬ​យុទ្ធនាការ​ពីរ​បី​អាច​ធ្វើ​ឡើង​ព្រម​គ្នា​។ គេ​គួរ​រៀប​ចំ​ផែន​ការ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ដោយ​សំរាំង​ (Selective Resistance)​ ទៅ​តាម​បញ្ហា​សង្គមជាក់​លាក់​ណា​មួយ​ ដើម្បី​តំណាង​ឱយ​ការ​ជិះ​ជាន់​និងអសមត្ថភាព​​នៃ​របប​ផ្តាច់​ការ​​ក្នុង​ការ​ដឹក​នាំ​ប្រទេស​​។ បញ្ហា​សង្គម​ សេដ្ឋ​កិច្ច​ នយោបាយ​ ឧ.​ ភាព​គ្មាន​ឯករាជ្យ​នៃ​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ អសន្តិសុខសង្គម​​ ការ​កក​ស្ទះ​ចរាចរណ៍​ ការ​ឡើង​ថ្លៃ​ទំនិញ​ឬ​ប្រេង​សាំង​ហួស​ហេតុ​ឬ​លុយ​ចុះ​ថោក​ពេគ​ ការ​ទាម​ទារ​ដំឡើង​ប្រាក់​ខែ​មន្ត្រី​រាជ​ការ​គ្រូ​បង្រៀន​ឬ​កម្មករ​ បញ្ហា​អំពើ​ពុក​រលួយ​ ភាព​ក្រី​ក្រ​ ភាព​គ្មាន​ការ​ងារ​ធ្វើ​ ភាព​គ្មាន​គុណ​ភាព​នៃ​សេវាកម្ម​សុ​ខាភិបាល​ ការ​ធ្លាក់​ចុះ​នូវ​គុណ​ភាព​អប់រុំ​ ភាព​ស្អុយ​រលួយ​នៃ​ស្ថាប័ន​សាសនា​ ការ​កាប់​ព្រៃ​ឈើ​និង​បំផ្លាញ​ធន​ធាន​ធម្មជាតិ​។ល។ ដែលវិបត្តិ​​ទាំង​អស់​នេះ​ មាន​ជន​​រង​គ្រោះ​ផ្សេងខុសៗ​គ្នា​និង​រួម​គ្នា​ខ្លះ​ តែ​សុទ្ធ​មាន​គោល​ដៅ​រួម​គឺ​ផ្លាស់​ប្តូរទាំង​បុគ្គល​និង​​ប្រព័ន្ធ​ដឹក​នាំ​ដែល​អសមត្ថភាព​។ យើង​ចាប់​ផ្តើម​ពី​បាតុកម្ម​តូច​ៗ​ដឹក​នាំ​ចេញ​ពី​ផ្នែកផ្សេងៗ​គ្នា​​នៃ​សង្គម គឺ​ថា​គេ​មិន​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ការ​ចូល​រួម​ពី​គ្រប់​ស្រទាប់​នៃ​សង្គមទាំង​អស់​ ​ដើម្បី​ធ្វើ​បាតុកម្ម​នោះ​ឡើយ​។ បាតុកម្ម​នីមួយៗ​ចេញ​ពី​ស្រទាប់សង្គម​ផ្សេង​គ្នា​ ​រួច​ឆ្ពោះ​ទៅ​ការ​ផ្តុំកម្លាំង​​គ្នា​តែ​ម្តង​ នៅពេល​គ្មាន​ដំណោះ​ស្រាយ​អ្វី​លេច​រូប​រាង​ឡើង​។ ទាំង​អស់​នេះ​ គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​ក្នុង​បរិបទ​យុទ្ធសាស្ត្រ​គោល​ធំ​មួយ​ ដើម្បី​ស្ទង់​មើល​ថា​តើ​អាច​ធ្វើ​អ្វី​បន្ថែម​ទៀតនៅ​ពេល​សំរេច​បានឬ​មិន​បាន​សំរេច​គោល​ដៅ​ណា​មួយ​​ ​ ហើយ​ត្រូវ​ធ្វើ​អ្វី​ទៀត​ដើម្បី​ទាញ​​ស្ថាប័ន​ម្តង​មួយៗ​​ចេញ​ពី​ការ​ត្រួត​ត្រា​របស់​ជន​ផ្តាច់​ការ​បណ្តើរៗ​។ ដូច​យើង​ជ្រាប​ស្រាប់​ហើយ​នៅ​ខាង​ដើម​សេចក្តី​ ភាព​ស្ពឹក​ស្រពន់​នៃ​ប្រព័ន្ធ​ដែល​ឋិត​ក្រោម​របប​ផ្តាច់​ការ​ ប្រជាជន​​គ្មាន​សង្ឃឹមថា​ពួក​គេ​អាច​​ដោះ​ស្រាយបញ្ហា​​បាន​ជា​ដុំ​កំភួន​អ្វី​ទេ។​ ជន​ផ្តាច់​ការ​អាចធានា​​សន្យា​ថា​ធ្វើ​ឱយ​បាន​ដើម្បី​លួង​បញ្ឆោត​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ខាង​ក្រោយ​ឆាក​ គេ​កំពុង​រៀប​ចំ​គម្រោង​បំបែក​បាតុកម្ម​មិន​ឱយ​ខ្លាំង​ដូច​មុន​ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ​​​​​​។ ហេតុ​នេះ​ គ្មាន​អ្វី​គួរ​ឱយ​ត្រេក​អរ​ទេ​ ពេល​បាតុកម្ម​បាន​សំរេច​គោល​ដៅណា​មួយ​​ ពី​ព្រោះ​ភាព​ក្រលេក​ក្រលុច​របស់​ជន​ផ្តាច់​ការ​ នៅ​តែ​ត្រូវ​ការ​បាតុកម្ម​ពី​​ប្រជាជនលុះ​ផ្លាស់​ប្តូរ​របប​នោះ​បាន​។​

ជា​ទួទៅ​ គេ​គួរ​​ជ្រើស​រើស​ឱកាស​​និង​ស្ថាន​ភាពធ្វើ​បាតុកម្ម​គឺ​សំខាន់​ណាស់​ ព្រោះ​ពេល​វេលា​និង​​ស្ថានភាពសង្គម​​នោះ​អាច​ជា​កត្តា​ជំរុញស្រូប​យក​​ការ​ចាប់​អារម្ម​ខ្លាំង​និង​រហ័ស​ទៅ​ប្រជាជន​។ ឧ.​ នៅ​ឱកាស​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ជ្រើស​​រើស​តំណាង​រាស្ត្រ​ គេ​អាច​ស្ទង់​បាន​ថា​គណកម្មការ​រៀប​ចំ​ការ​បោះ​​ឆ្នោតនឹង​​មិនឯករាជ្យ​ឡើយ​។ ប្រជាជន​អាចយក​​ឱកាស​នោះ​ធ្វើ​បាតុកម្មទាម​ទារ​ឱយ​រៀប​ចំ​ស្ថាប័ន​នោះ​ឱយ​មាន​ឯក​រាជ្យ​។ បើ​គេ​មិន​ព្រម​ ប្រជាជន​អាច​បាតុកម្ម​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​បោះ​ឆ្នោត។ បើ​គេ​នៅ​តែ​មិន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ ប្រជាជន​មិន​ទៅ​បោះ​ឆ្នោត​តែ​ម្តង​​ (វិធី​មិន​សហការ​ផែ្នក​នយោបាយ​) ឬអាច​ប្តូរ​ទិស​ដៅ​ដោយ​មិន​ប្តូរ​ជំហរ​គឺ​ទាមទារ​មិនឱយ​​គណបក្ស​កាន់​អំនាច​ឈរ​ឈ្មោះបន្ត ព្រោះ​អំពើ​មិន​គោរព​ច្បាប់​និង​លួច​បន្លំ​សន្លឹក​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដែល​គេ​កាន់​អំនាច​រហូត​មក​ គឺ​គ្រប់​គ្រាន់​ពេគ​ហើយ​សំរាប់​ជា​មូល​ហេតុ​មិន​ឱយ​​គេ​​ឈរ​ឈ្មោះ​។ ដូច្នេះ​ ទោះ​គេ​ពូកែ​លួច​ឆ្នោត​ប៉ុណ្ណា​ ក៏​លួចមិន​បាន​ដែរ បើ​ពួក​គេ​មិន​បាន​ឈរ​ឈ្មោះ​​ផង​នោះ​។ យើង​អាច​ទាយ​ទុក​បាន​ថាជន​ផ្តាច់​ការ​​ពុំ​​ស្រប​តាមឆន្ទៈ​របស់​បាតុកម្ម​ជា​ដាច់​ខាត​ ឱយ​តែ​ណា​ប៉ះ​ពាល់​ដល់អំនាច​និង​​ប្រយោជន៍របស់​ពួក​គេ​។ ​គួរ​រំលឹក​ផង​ដែរ​ថា​ ទោះ​គណបក្ស​របស់ជន​​ផ្តាច់​ការ​​មិន​ឈរ​ឈ្មោះ​ ក៏​ពួក​គេ​នៅ​អាច​កាន់​អំនាចបាន​​ដូច​គណបក្ស​​ជាប់​ឆ្នោត​ដែរ​ ព្រោះ​សូម្បី​តែ​ពេល​ពួក​គេ​​ចាញ់​ឆ្នោត​ក៏​ពួក​គេ​អាច​វាយយក​កៅអី​ជាប់​ឆ្នោត​នោះ​បាន ហើយ​ពួក​គេ​នៅ​តែ​ចាត់​ទុក​ខ្លួន​ឯង​ថា​ស្រប​ច្បាប់​ ទោះ​ពួក​គេ​កំពុង​តែ​បំពាន​ច្បាប់​ក៏​ដោយ​។ ប៉ុន្តែ​បាតុកម្ម​ទាម​ទារ​បែប​នេះ​ អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​បាន​ ​មិន​មែន​ឱយក្រុម​ផ្តាច់​ការ​នោះ​ចេញ​ពី​អំនាច​ភ្លាមៗ​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​ជន​ផ្តាច់​ការ​មិនដែល​​ចេញ​ពី​អំនាច​ដោយ​​សន្តិវិធី​ទេ​ តែ​ចេញ​ដោយ​ចលនា​ប្រជាជន​​។ ​​អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​បាន​បំផុត​គឺដក​ហូត​ភាព​ស្រប​ច្បាប់​នៃ​របប​ផ្តាច់​ការ​ កុំ​ឱយ​ពួក​គេ​យក​លេស​ថា​ខ្លួន​ឈ្នះ​ឆ្នោត​ ឬ​រដ្ឋាភិបាល​បណ្តោះ​អាសន្ន តែ​​កាន់​អំនាច​អចិន្ត្រៃយ​នោះ​។​​​​​ យើង​សុទ្ធ​តែ​អាច​រំពឹង​ទុក​បាន​ថា​ គ្មាន​ចំនុច​ណា​មួយ​ដែល​ជន​ផ្តាច់​ការ​ព្រម​តាម​បាតុកម្ម​​ឡើយ​ ទោះ​យល់​ព្រម​ក៏​គ្រាន់​ជា​ការ​បញ្ឆោត​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។ ប៉ុន្តែ​គឺ​ពេល​គេ​មិន​គោរព​តាម​សន្យានោះ​ហើយ​​ បាតុកម្ម​អាច​ចាប់​ផ្តើម​ធ្វើ​ទ្រង់​ទ្រាយ​​ធំ​ទៅៗ​ខ្លាំង​ទៅៗ​ រហូត​ដល់​ទាញ​ជន​ផ្តាច់​ការ​និង​បក្ស​ពួក​ ជីក​ស្មៅ​ជីក​ទាំង​ឫស​តែ​ម្តង​។ យើង​និយាយ​នេះ​ មិន​មែន​មាន​ន័យ​ថា​ គេ​ត្រូវ​ការ​ពេល​វេលា​ ​និង​ស្ថាន​ភាព​សម​ស្របទើប​អាច​ធ្វើ​បាតុកម្ម​បាន​នោះ​ទេ​។ ពិត​ណាស់​ថា​ របប​ផ្តាច់​ការ​ទុក​កាន់​តែ​យូរ​កាន់​តែ​ពិបាក​ដក​ចេញ​ ហើយ​ផល​វិបាក​នៃ​របប​នេះ​រិត​តែស៊ី​រូង​​បំផ្លាញ​ជាតិ គេ​​មិន​គួរ​បណ្តែត​បណ្តោយ​បន្ត​ទៀត​ឡើយ​។ ប៉ុន្តែ​មុន​នឹងចាប់​ផ្តើម​ គេ​ត្រូវ​យល់​ពី​ស្ថាន​ភាព​ជាក់​ស្តែង​នៃ​សង្គម​ជា​មុនសិន​​ ជា​ពិសេស​ការ​រៀប​ចំ​​យុទ្ធសាស្ត្រ​គោល​ធំ​មួយ​ដែល​កល​យុទ្ធ​ជា​ច្រើន​ដទៃ​ទៀតយក​ជា​មូល​ដ្ឋាន​។

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s